ภูเก็ต มณีคราม จังซีลอน @ 08/2549

ภูเก็ต มณีคราม จังซีลอน

ไข่มุกอันดามัน สวรรค์เมืองใต้ หาดทรายสีทอง สองวีรสตรี บารมีหลวงพ่อแช่ม
ก็ต้องขอแทรกเรื่องราวการเดินทางไปยังที่ต่างๆของผมน่ะครับ ที่ในคราวที่แล้วตั้งใจว่าจบจากเรื่องพัทยายาวๆ แล้วจะต่อด้วย ภูกระดึง แต่แล้วก็โดนภูเก็ตแทรกไปซ่ะก่อน ไงได้ไล่ะครับ เพิ่งจะไปกลับมาไม่ถึงอาทิตย์อะไรๆก็ต้องสดกว่าอยู่แล้ว และจริงแล้ว Blog ถัดไปผมจะพูดเรื่องหวย ก็ต้องขอยกยอดไปเดือนถัดไปหล่ะกันน่ะครับ

จุดประกาย
การเดินทางครั้งนี้เกิดขึ้นได้จากการที่พวกผมไปกินข้าวต้มแถวหอการค้า แล้วก็มานั่งคุยกันว่า เออเราคบกันมา 17 18 ปีแล้ว พวกเรายังไม่เคยไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกันเลย ทีเพื่อนมหาลัยไปกันมาแล้วไม่รู้กี่ครั้ง ครั้งสุดท้ายที่ไปด้วยกันก็ เกาะช้างนู้นแลย พวกผมก็เลยมีความคิดว่าไปไหนดีว่ะ โบ้(เคน) ก็ เสนอว่าไปเกาะล้านไม่ไกล ไป 2 วัน 1 คืนได้สบาย เมื่อเสร็จจากข้าวต้มเราก็ไปนั่งร้านกาแฟคุยกันต่อ ซักพัก เอ้ ก็บอกว่าเออ ไอ้กานต์ มันอยู่ภูเก็ต ตอนนี้มันเฝ้าโรงแรมให้เจ้านายมัน พวกเราสามารถไปนอนได้สบาย แล้ว เอ้ ก็โทรหา กานต์ สรุปว่าพวกผมจะไปภูเก็ต แล้วทริปภูเก็ตจึงเกิดขึ้น

ตั๋วเครื่องบิน 9 บาท
การเดินทางครั้งนี้พวกผมจะอาศัยเครื่องบินเป็นการเดินทางไปกลับ วางแผนไว้ว่าจะไปคืนวันพฤหัส กลับคืนวันอาทิตย์ แล้วจะไปสายการบินไหนดีหล่ะ แล้วโบ้ก็โทรมา “บิ๊ก พรุ่งนี้ไปจองตั๋ว Air Asia กัน 9 บาท กับ 199 บาท” แล้วก็ไปเจอกันตอนเช้าที่ ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิต วันนี้เราซื้อตั๋วไปในราคา 9(ค่าตั๋ว) + 554 (ค่าภาษีน้ำมัน, vat, Fee) และตัวกลับในราคา 199 + 554 สรุปไป-กลับ ไม่ถึง 1,500 บาท เราไปกัน 5 คน ก็ประหยัดกันไปเกือบ 6,000 บาท ขาดแต่ เชน เท่านั้นได้เฉพาะตั๋วกลับ เพราะตั๋วไปราคาถูกหมดแล้ว แต่เชนก็มาเบี้ยวเราในโค้งสุดท้าย ทำให้คณะผู้เดินทางเหลือแค่ 4 คน

เช้าที่1ในภูเก็ต
พวกผมเริ่มต้นมื้อเช้าด้วย น้ำเต้าหู้ และ ปาท่องโก้ มำเต้าหู้ที่ร้านนี้มันออกเค็มนิดๆ ไม่แน่ใจว่าอยู่ใกล้ทะเลหรือเปล่า รถตู้ที่จะมารับเราไปขึ้นเรือจะมารับเราที่โรงแรม ประมาณ 8.10 เป้าหมายของรถตู้คือพาเราไปที่ท่าอ่าวฉลอง ท่าอ่าวฉลองเป็นท่าที่เราจะขึ้นเรือออกไปเที่ยวเกาะต่างๆ เป็นจุดรวมพลที่ใหญ่มาก พวกผมอยู่ในกลุ่มที่ 11 ออกเดินทางกันด้วยเรือเร็ว Speed Boat ขนาด 2 เครื่องยนต์ โดยทั้งลำมีคณะอื่นมาด้วย รวมแล้วก็ประมาณ 22 คนได้มีพวกผมเท่านั้นที่เป็นคนไทย 5 คน ที่เหลือชาวต่างชาติหมด ดังนั่น การออกเรือครั้งนี้ไกด์เราก็เว้าภาษาปะกิตตลอดทาง

 

หันหัวออกทะเล
ประมาณเกือบ 9โมงครึ่ง เรือของพวกผมก็พุ่งมุ่งหน้าออกทะเล ทิศทางที่ไปนั้นก็คือ อ่าวมาหยา ซึ่งอยู่ในบริเวณหมู่เกาะพีพีเล ถ้าให้ Google Earth ส่องดูก็จะอยู่ทางด้านล่างค่อนไปทางขวาของเกาะภูเก็ต ตลอดระยะทางที่เดินทางไปเรือของเราก็กระโดไต่คลื่นไปตลอดทาง เล่นเอาท้องไส้ปั่นป่วนได้ที่เลย ทริปนี้หลังจากขึ้นเรือแล้วก็แทบจะไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆทั้งสิ้นแล้ว เพราะน้ำดื่มไม่อั้น มีขนมให้กินตลอดทาง และอาหารกลางวันอย่างดี กินไม่อั้น เป็นการเดินทางที่ไม่ต้องกังวลอะไรอีแล้ว ถ้าไม่ซื้อของที่ พีพี หรือ ลงจะไปเดินเล่นที่หาดมาหยา ก็ไม่เสียตังค์ซักบาท ออกจากโรงแรม แบกแต่ Fin กับ snorkle มาก็พอแล้ว เวลาผ่านไปได้ซักชั่วโมงเราก็มาถึงอ่าวมาหยา แต่เนื่องจากน้ำกำลังลงคนเรือจึงไม่อยากเข้าหาดตอนนี้ เพราะกลัวเข้าแล้วจะออกไม่ได้ จึงหันหัวเรือออกไปอีกฝั่งซึ่งก็คือ อ่าวโล๊ะซามะ

ทะเลไทยยังงดงาม
อ่าวโล๊ะซามะ้เป็นจุดแรกที่เราจะได้ตัวเปียกกัน เรือเร็วเราก็วิ่งอ้อมเกาะไปอีกด้านของอ่าวมาหยาใช้เวลาไม่ถึง 10 นาทีก็มาถึงโละซามะ โละซามาะเป็นสถานที่ดำน้ำดูปลา และ ปะการังที่ดีมากที่นึงเลย ทั้งสภาพน้ำ ปะการัง และปลา ยังสมบูรณ์มาก อีกทั้งสถานที่ไม่ได้หันออกอ่าวอันดามัน เนื่องจากมีเกาะมาบังไว้ ลักษณะจึงคล้ายช่องแคบจึงสามารถเข้าได้ 2 ทาง กระแสน้ำไม่มีความรุนแรง น้ำใสไหลกระเซ็นเห็นตัวปลาเลย เมื่อเราเข้าผูกกับสมอแล้ว ไกด์ก็ให้เวลา 30 นาทีสำหรับการเสพที่นี้ให้เต็มที่ พวกผมก็ลงน้ำกันอย่า่งไม่รอช้า (เรือที่เข้ามาที่นี้จะไม่มีการท้ิงสมอเรือ แต่จะเข้าไปผูกกับสมอที่เค้าทำไว้ จริงๆก็ไม่มีอะไรมาก ก็แค่ เอาไม้ไปเกี่ยวเชือก มาผูกกับเรือเท่านั่นเอง)

ลงน้ำตัวเปียกครั้งที่ 1
พอเรือจอดไกด์แนะนำสถานที่ พวกผมก็ถอดเสื้อผ้าจับ Snorkle ใส่ปากแล้วก็ลงน้ำ แต่เพื่อนผมอีก 4 คนเค้ามืออาชีพมีติด Fin มาด้วย เพื่อนๆที่ใช้ Fin ก็จะดีกว่าผมที่ลอยตุ๊บป่องๆ เพราะ Fin จะไปได้ไกลกว่าและเร็วกว่า ทำให้เค้าเห็นอะไรได้มากกว่าผม ตัวผมก็ว่ายเวียนไปมาแถวเรือ ไม่อยากไปไกลมากเพราะเราออกไปไกลเท่าไร่ เราก็ต้องกลับมาไกลเท่านั่น และยังมีอีกหลายที่ให้ไป เดิ๋ยวจะเหนื่อยซ่ะก่อน น้ำทะเลที่นี่เย็นสบายใสกิ๊กเลย พอก้มหน้าลงไปในน้ำ ดอกไม้ทะเล ปลาสวยงามทั้งหลายเพียบ ผมยังเจอปลาปักเป้า ตัวเบ้อเริ้มเลย เพื่อนผมที่มาด้วยเค้าบอกว่าถ้าใครมาที่นี่ครั้งแรกอาจจะรู้สึกว่าสวยดี แต่ถ้าใครเคยดำที่อื่นมาบ้างแล้ว จะบอกเลยว่าที่นี้สมบูรณ์มาก ทั้งปลา ปะการัง ดอกไม้ทะเล

ถ้ำไวกิ้ง เกาะลิง Monkey Island
30 นาทีผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไกด์เรียกเราขึ้นเรือ แล้วก็ออกเดินทางไปถ้ำไวกิ้ง หรือ ถ้ำรังนก จากโละซามาะไม่นานเกิน 10 นาทีก็มาถึง ถ้ำไวกิ้ง ปัจจุบัน อุทยานแห่งชาติไม่อณุญาตให้เข้าไปแล้ว จึงทำได้แค่ดูอยู่บนเรือแล้วก็ชักภาพกัน ถ้ำไวกิ้ง ตอนนี้เป็นสถานที่เก็บรังนก จึงมีอีกชื่อว่าถ้ำรังนก ภายในถ้ำจะประกอบด้วยภาพเขียนโบราณ ซึ่งมีถาพคนและเรือคล้ายเรือไวกิ้ง จึงเป็นที่มาของชื่อถ้ำไวกิ้ง เรือแวะบริเวณนี้ประมาณ 10 นาทีแล้วก็ไปต่อ เกาะลิง หรือ Monkey Island ชื่อก็บอกยี่ห้ออยู่แล้ว ว่าต้องมีแต่ลิงแน่นอน เกาะลิงก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าลิงเลยครับ เป็นสถานที่ที่แวะมาเพื่อให้อาหารลิง ก็จะมีส้ม และกล้วย ลิงที่นี้ปลอกเปลือกก่อนกินด้วยไม่ธรรมดา แต่ต้องระวังลิงด้วยเพราะมันอาจจะกัดหรือเข้ามาทำร้ายเราได้ ต้องคอยระวังตัว ที่เกาะลิงนี้ก็มีเรือเข้ามาเที่ยวเยอะมาก คนก็เยอะนี่ขนาดไม่ใช่ช่วง High Season น่ะครับ คนยังเยอะมากเลย เกาะลิงก็อย่างที่ผมบอกว่ามันมีแต่ลิงจริงๆ แล้วลิงพวกนี้ก็อยู่กันมานานแล้ว อาจจะเป็นเพราะว่า เมือก่อนอาจจะมีคนนำมันมาในเรือสินค้า แล้วพอเรือเข้าจอดที่พีพี เพื่อพักเรือแล้ว ลิงพวกนี้อาจจะหลุดออกมาแล้วก็ว่ายน้ำมาที่เกาะนี้ และอยู่กันจนเป็นเกาะของพวกมันไปเลย

  

กลับไปมาหยาอีกครั้ง
พอเสร็จจากเกาะลิง เราก็หันหัวเรือกลับไปอ่าวมาหยาอีกครั้ง ใช้เวลาประมาณ 20กว่านาทีก็มาถึงอีกครั้ง พวกผมก็กระโดดลงหาดไปเดินถ่ายรูปกัน สาเหตุที่กลับมาเพราะว่ามีฝรั่งกลุ่มนึงไม่ยอม เพราะจ่ายค่าลงหาดไปแล้วตอนจอง Trip ทำให้เราต้องวนกลับไปอีกครั้ง พวกผมก็ไม่ขัดข้องอะไร พวกผมพอลงเรือก็ถ่ายรูปกันอย่างสนุกสนาน จากนั้นก็เดินเข้าไปในเกาะ ซึ่งทางเดินนั้นสามารถทะลุออกไปที่อ่าวโละซามะได้เลย ซึ่งพวกผมก็เดินกันไปจนถึงตรงนั้นแล้วก็ถ่ายรูปกันอย่างเมามันเช่นเดิม จากนั้นก็กลับขึ้นเรือ สภาพโดยรวมของเกาะก็ไม่มีอะไรมาก มีทรายเป็นทางเดินคงจะเป็นเพราะตอนที่เค้ามาถ่ายทำเรื่อง The Beach จากนั้นก็กลับขึ้นเรือ แต่ไอ้ตอนที่ขึ้นเรือนี่ซี เรือที่เราจะขึ้นดันทะลึ่งออกไปซ่ะงั้น พวกผมก็ยืยโบกไม้โบกมืออยู่พักนึกเค้าก็เลย กลับเข้ามารับไกด์บอกว่าลืมไป พวกผมหล่ะเซ็งกันไปเลย แล้วเรือก็มุ่งหน้ากลับสู่เกาะพีพีดอน เพื่อไปทานมื้อเที่ยงกัน

   

พีพีดอน หรือ ตลาดนัดหว่า
เมื่อมาถึงพวกผมก็นัดแนะกับไกด์ว่ารอพวกผมด้วยน่ะ เค้าว่าจะให้เวลาเรา 45 นาทีสำหรับกินข้าวเที่ยง และ เดินเล่น พวกผมก็เดินทางไปที่ร้านอาหารทันท แล้วก็ของกินเต็มโต๊ะกินไม่อั้นซัดกันให้เต็มที่(ผมชอบคำนี้มากเลยไม่อั้น ผมก็กินจนผมอั้นไม่ไหวไปอยู่ต้องไปเอาออกเกาะพีพีเลย) เมื่ออาหารผลไม้ลงท้องกันเป็นที่เรียบร้อย พวกผมก็ออกไปเดินตลาด มันช่างเหมือนตลาดนัดจริงๆ ของขายเต็มเลย ผมก็ได้ Postcard มา 3 ใบ เป็นใบใหญ่ 1 ใบ เค้าเรียกว่าแบบ Panorama แล้วก็ใบเล็กขนาดทั่วไปอีก 2 ใบ ใบใหญ่ก็ส่งไปถึงผู้รับแล้ว(ดีใจจังที่เธอได้รับแล้ว ถ้าคราวนี้ไปไม่ถึงคราวหน้าจะส่งระเบิดไปแทน) จากนั้นก็ไม่มีอะไรมากทั่วๆไป ส่วนใหญ่จะเน้นขายทัวย์ดำน้ำตอนกลางคืน แล้วพอใกล้เวลาพวกผมก็กลับเข้าเรือ เพราะว่ากลับมันจะหนีไปอีก พอได้เวลานับคนแล้วมาครบพวกผมก็ออกเรือไปเกาะไข่กันต่อ

 

  

เกาะไข่เป็นคำนานไม่ใช่คำกริยา
เดินทางจากเกาะพีพี ออกไปได้ซักเกือบชั่วโมง ด้วยแรงลม และ อาหารกลางวัน ผมก็หลับไประหว่างตื่นมาอีกครั้งก็เกาะไข่ เกาะไข่เป้นเกาะเล็กๆ เกาะนึงมีหาดทรายล้อมรอบ ขนาดไม่ใหญ่เลย เดินไม่ถึง 10 นาทีก็รอบเกาะแล้ว ที่นี้ไม่มีอะไรให้ดูมากนอกจากสาวๆฝรั่ง ญิ่ปุ่น ไต้หวัน ที่มากันด้วยชุด บิกินี่ ผมก็คว้า Snorkle ลงไปด้วยกะว่าในน้ำคงมีอะไรดูบ้าง ไกด์บอกกัยเราว่าจะให้เวลาประมาณ 45 นาที บนเกาะนี้ แต่ที่เกาะนี้มันเล็กจริงๆ เล็กจนไม่มีอะไรจะทำ นอกจากนั่งดูสาวๆ ในน้ำก็ไม่มีอะไรเลยนอกจากเศษปะการัง และ ฝูงปลาสวยงามทั้งหลาย ผมคิดว่าก็ที่จะมีซึนามิที่นี้คงเป็นสถานที่ดำดูปะการังแน่นอน แต่คงเป็นเพราะลักษณะของเกาะนี้เป็นแบบเปิดออกสู่มหาสมุทร คงจะทำให้ได้รับผลกระทบเต็มๆ ไกด์เตือนพวกเราว่าอย่าออกไปไกลน่ะ เพราะคลื่นฝั่งมหาสมุทรมันแรง อาจจะพัดเราออกไปไกลต้องระมัดระวัง และเมื่อใกล้เวลาพวกผมก็กลับขึ้นเรือ แล้วก็ออกเดินทางกลับเกาะภูเก็ต ก็ใช้เวลาเกือบชั่วโมงเราก็มาถึงเกาะภูเก็ต การเดินทางวันนี้ก็สี้นสุดลง แล้วรถตู้ก็มารับ พวกผมก็หลับกันตลอดทางกลับจนกระทั้งมาถึงโรงแรมที่พัก

    

บาร์บีคิว ซี่โครงหมู ปูย่าง ปลาเผา เราทำกันเอง
เมื่อมาถึงโรงแรม กานต์ กับ เอ้ ก็ขับรถไปซื้ออาหารที่ตลาดบ้านซ้านเพื่อมาทำบาร์บีคิวกินกันคืนนี้ที่หน้าโรงแรม ส่วนพวกที่เหลือก็ไปอาบน้ำ ผมก็มานั่งซ่อมคอมพิวเตอร์ของโรงแรม เพราะกานต์วานให้ช่วยจัดการให้หน่อย แล้วของทุกอย่างก็พร้อมจะลงเตา โบ้ทำการตั้งเตาถ่าน ผมก็ปลอกกะเทียมเพื่อทำน้ำจี้มรสเด็ด เอ้ก็จัดการพวกหอยต่างๆ บุ๋มก็จัดการพวกปลา และ กานต์ก็หมักซี่โครงหมู เมื่อทุกอย่างพร้อมก็ลงมือกินกันไปย่างกันไป คุยกันเรื่องโรงแรมที่ขายวันนี้มีคนมาติดต่ออยู่หลายคนเหมือนกัน แต่พวกผมก็ไม่ได้สนใจอะไรกินกันไปเรื่อยๆ จนประมาณ 5 ทุ่มกว่า พวกผมก็ขึ้นนอนกันเพราะเพลียจากการเล่นน้ำทะเล

     

เช้าวันที่ 2 ของภูเก็ต
เช้าวันนี้ผม โบ้ และ กานต์ ออกไปเดินหาดป่าตองกันแต่เช้า แล้วก็เอาถุงมือกับลูกเบสบอลไปด้วย ก็กะว่าจะเอาไปเล่นกันที่ชายหาดป่าตอง จากโรงแรมเดินไปหาดป่อตองประมาณซัก 5 นาทีก็ถึงถนนหน้าหาด(ถนนทวีวงศ์) โบ้ กับ กานต์ เอาลูกเบสบอลมาขว้างเล่นกัน 2 คนนี้เค้ามืออาชีพอยู่แล้ว เล่นกันบ่อย ตลอดเส้นทางที่เดินบนหาดก็มีแต่คนมาทักว่า “Hello Friend, Jet ski” หน้าตาพวกผมก็หน้าตาต่างชาติมาก โดยเฉพาะโบ้ ซึ่งเป็นลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น พวกผมก็ต้องคอยบอกว่าคนไทยครับ แล้วพวกผมก็เดินกันจนถึงถนนบางลาน แล้วก็เดินวนกลับโรงแรม 

อาหารมื้อเช้าวันที่2
เช้าวันนี้หลังจากออกไปเดินชายหาดกลับมา พวกเราก็ออกไปทานอาหารเช้ากัน ก็ขับรถวนไปวนมาอยู่ซักพักก็สรุปว่ามาทานอาหารร้าน Number 9 ตอนแรกคิดว่าร้านนี้จะขายอาหารเช้าแบบอเมริกัน แต่มีอาหารไปขายรถชาติก็ใช้ได้ให้เยอะด้วย แต่แกงเขียวหวานของเค้าไม่เหมือนกับที่กรุงเทพ เพราะดูแล้วจะออกไปทางแกงข่าไก่ซ่ะมากกว่า พอเสร็จจากร้านนี้เราก็ไปต่อ Pizza Homemade กันต่อ ที่นี้มีร้าน Pizza แบบนี้เยอะมาก รถชาติก็ใช้ได้เลย พวกผมก็สั่งไปไป1ถาด แล้วให้เค้าไปส่งที่โรงแรม

ออกรถชมหาด
พอกลับมาที่โรงแรม ผมก็ออกไปส่งไปรษณีย์บัตร พอกลับมา พิซซ่าก็มาพอดี พอซัดพิซซ่าอาบน้ำ พวกผมก็ติดเครื่องออกเดินทางลงทางใต้ของเกาะภูเก็ต เพื่อเที่ยวชมหาดต่างๆของเกาะภูเก็ต เส้นทางที่เดินทางก็เดินทางเน้าเส้นเลียบชายหาดเป็นหลัก ก็ผ่านหาด กะตะ กะรน แล้วก็มาถึงจุดแวะพักชมวิว

จุดแวะถ่ายรูป KATA View Point
จุดชมวิวจุดนี้เป็นจุดหลักที่พวกมาแวะมาถ่ายรูปกัน ถ้ามาถึงจุดนี้แล้วมองย้อนกลับไปตามทางที่เรามาก็จะเห็นหาด 3 หาด คือ กะตะ กะรน และป่าตอง พวกผมก็ถ่ายรูปกันด้วยเทคนิคต่างๆ และท่าทางต่างๆที่พยายามจะคิดได้ และวันนี้เราเอาขาตั้งกล้องมาด้วย จึงได้รูปภาพครบทุกคนโดยไม่ต้องไปวานใครให้มาถ่าย เมื่อก่อนผมเคยคิดว่าการเอาขาตั้งกล้องไปด้วยเป็นอะไรที่ยุ่งยาก แต่พอได้เอามาใช้ครั้งนึงแล้ว ผมรู้สึกว่ามันดีมากเลยที่เราเอาขาตั้งกล้องมาด้วย เพราะไม่งั้นคงยากมากที่เราจะได้รูปหมู่ทุกคน และ ภาพก็มีความคมชัดเพราะมันไม่สั่นไหวแน่นอน ดั่งนั้นเวลาไปไหนหลายๆคนอย่าลืมเอาไปด้วยน่ะครับ

 

 

หาดในหาน
หลังจากที่พวกผมได้ถ่ายรูปกันอย่างจุใจก็ออกเดินทางต่อไปยังหาดในหาน ลักษณะของหาดในหานนั้นเป้นหาดทรายมีขนาดไม่ใหญ่มาก ดูแล้วเหมือนส่วนตัวซ่ะมากกว่า จัดว่าเป็นหาดที่มีความเงียบสงบไม่มีผู้คนมากมาย เหมือนหาดดังๆในภูเก็ต ส่วนใหญ่ที่นี้จะมีบริการนวดน้ำมันให้ และถ้ามองจากหาดเราก็จะมองเห็นแหลมพรหมเทพ และ จะเห็นกังหันลมขนาดใหญ่ของการไฟฟ้าด้วย พอพวกผมมาถึงก็ลงจากรถแล้วก็ถ่ายรูปกันอย่างจุใจเหมือนเดิม

 

แหลมพรหมเทพ

พวกผมเดินทางจากหาดในหานประมาณซัก 5 กม. ก็มาถึงแหลมพรหมเทพ ตอนแรกมาคิดว่าคนจะเยอะแต่พอมาถึงแล้วก็ธรรมดาไม่เยอะมาก แหลมพรหมเทพจัดเป็นสถานที่ชมพระอาทิตย์ตกที่มีชื่อเสียงมากแห่งหนึ่งของประเทศไทย ดังนั่นในช่วงเย็นๆคนจึงเริ่มเยอะขึ้น เพราะทัวร์ต่างๆเริ่มเข้ามา พวกผมก็ถ่ายรูปตามมุมต่างๆ แล้วก็เดินลงไปที่ปลายแหลมเพื่อไปถ่ายรูปกัน หลังจากนั้นก็กลับขึ้นมาแล้วก็ไปทานข้าวกันที่ร้านอาหารข้างๆเพื่อรอดูพระอาทิตย์ตกกันที่นั้น

 

 

Air Asia ของผม
ในขณะที่พวกผมกำลังมีความสุขสำราญกับอาหาร และ ชมพระอาทิตย์ตก ก็มีเสียงสวรรค์ดังมาจากมือถือผม เป็น SMSที่ส่งมาจาก Air Asia ว่าเที่ยวบินขากลับของคุณถูกยกเลิกกรุณาติดต่อกลับเราด่วน บรรยากาศที่กำลังดีก็เลยเปลี่ยนไป พวกผมก็ต้องโทรไปถามในทันทีว่าพวกผมจะได้กลับวันพรุ่งนี้ไหม แล้วทาง Air Asia ก็จัดเที่ยวบินใหม่แต่ต้องไปก่อนเวลากำหนดเดิม ซึ่งปัญหามันก็เกิดมาจากที่ ทางมาเลเซียซ่อมเครื่องให้ไม่ทัน แล้วพระอาทิตย์ก็ตกไปซ่ะแล้ว พวกผมก็เดินทางกลับที่พัก เพื่อจะได้ออกไปเดินเที่ยวหาดป่าตองตอนค่ำ

   

ป่าตอง ยามราตรี
หลังจากที่ผมจัดการปัญหาเรื่องเที่ยวบินจบแล้ว พวกผมก็ออกไปเดินเที่ยวถนนเรียบหาดป่าตอง (ถนนทวีวงศ์) แล้วก็ ถนนบางลา ถนน 2 เส้นนี้แตกต่างกันมา ถ้าท่าต้องการทานอาหารและ Shopping ก็ต้องถนนเลี่ยบหาด มีของขายเยอะมาก เหมือนๆแถวสีลมในกรุงเทพ ส่วนร้านอาหารทะเลก็เยอะมาก ทุกร้านมีเมนูและราคาให้ดูก่อน แต่โดนรวมแล้วทุกร้านก็ราคาพอๆกัน พวกผมเห็นราคาแล้วก็ไม่กล้ากิน ไม่ใช่ไม่มีตังค์ แต่เสียดายตังค์ เพราะคืนแรกที่เรากินBBQ พวกผมไปซื้อของที่ตลาดจึงรู้ว่าที่ตลาดราคาเท่าไหร่ แต่พอลงร้านอาหารแล้วมัน คูณ 2 บ้าง คูณ 3 บ้าง ก็เลยบายดีกว่า เมื่อเดินมาจนถึงถนนบางลา เราก็จะเห็นบรรยากาศเหมือนถนนคนเดินที่พัทยา มีแต่ฝรั่งเพียบเลย มีผับที่แยกเป็นแต่หล่ะประเทศเลย เช่น ผับของชาวอังกฤษ อเมริกา สก็อตแลน และ บาร์เหล้า เยอะมากตลอดเส้นทาง แล้วพวกผมก็มาหยุดที่ร้านโต๊ะพูล ก็เล่นพูลกันที่นี้จนถึงเที่ยงคืนนิดๆ (ฝีมือการเล่นพลูของผมก็ ระดับสุนัขไม่รับประทานเลยครับ แค่แทงลูกขาวยังมิสเลยง่ะ อย่างว่าเกิดมาไม่เคยแทงนี่หว่า) เล่นกันไปได้ซัก 4 เกมส์ก็เดินกลับที่พัก

 

เช้าสุดท้ายที่จังซีลอน
การเดินทางก็ต้องมีวันสิ้นสุด แล้ววันสุดท้ายก็มาถึง อย่างที่เค้าว่าความสุขย่อยผ่านไปเร็วเสมอ เช้ามาก ผม กานต์ และ โบ้ ก็ ออกไปเดินเที่ยวหาดป่าตองอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ออกไปเดินถ่ายรูป และชมบรรยากาศเช้ากันจริงๆ ก็เหมือนเดิมตลอดข้างทางก็มีคนมาทักว่าสนใจเจ็ตสกีไหม บานาน่าไหม แต่ช่วงเช้าๆคนไม่เยอะเท่าตอนกลางคืน ถ้าใครมาแล้วลองหาเวลาตอนเช้าไม่เกิน 9 โมง แล้วมาเดินเล่นดูน่ะครับ อากาศดี แดดยังไม่ร้อนจนเกินไป เดินไปถ่ายรูปไปก็ได้ เพราะมีหลายจุดที่สามารถแวะถ่ายรูปได้ เดินมาคราวนี้พวกผมเดินกันเกือบสุดหาด ขากลับก็เดินกันขาลากเหมือนกัน

   

 

 

ไก่ทอดอิสลาม ป่าตอง
เช้าวันนั้นก็ไม่ได้กินมื้อเช้าก็ยกยอดไปมื้อเที่ยง พวกผมก็ไปกินไก่ทอดอิสลามแถวช่วงต้นหาดป่าตอง ไก่ทอดก็จัดว่าใช้ได้เลยกรอบนุ่นกำลังดี เรื่องกลิ่นไม่ต้องพูดถึง พอมาถึงร้านพวกผมก็สั่งไก่มาหลายชี้นเลย แล้วก็ส้มตำ ต้มแซบ น้ำตกเนื้อ ลาบเนื้อ กินกันอย่างเอร็ดอร่อยกันพุงกาง

หาดกมรา Phuket Fantasy
จากนั้นก็มุ่งหน้าไปหาที่ถ่ายรูปกันแถวหาดกมราแล้วก็แวะเข้าไปที่ Phuket Fantasy ก็ กะว่าจะเข้าไปถ้ารูปตรงทางเข้าซ่ะหน่อยจะได้รู้ว่ามาถึงแล้วนะ แต่พวกผมไม่มีเวลาที่จะได้ดูการแสดง ถ้าได้อยู่ต่ออีกซักวันคงจะมาใช้บริการแน่นอน 

เก็บข้าวของเตรียมตัวกลับบ้าน
แล้วพวกผมก็กลับที่พักเก็บของ อาบน้ำเตรียมตัวที่จะกลับกรุงเทพ แต่เที่ยวบินที่จะกลับนั้นมันประมาณ 4 ทุ่มกว่า พวกผมก็นั่งๆนอนๆอยู่ที่โรงแรมกันจนถึง 5 โมงเย็นก็ต้องบอกลาโรงแรมเพื่อเดินทางเข้าไปตัวเมืองภูเก็ตเพื่อไปทานอาหารมื้อค่ำกันที่ เขารัง

ทานข้าวที่เขารัง
พวกผมก็เดินทางออกจากหาดป่าตอง เพื่อเข้าไปที่ อ.เมือง เขารังนั้นตั้งอยู่น่าจะเกือบใจกลางเมืองภูเก็ตเลย เป็นสถานที่ชอบทัศนียภาพโดยรวมของเมืองภูเก็ตเลยก็ว่าได้ เนื่องจากเข้ารังเป็นเนินเขาเตี้ยๆการขับรถขึ้นไปจึงไม่เป็นปัญหาอะไร แล้วพวกผมก็มาถึงร้านอาหาร บรรยากาศที่ร้านถือว่าดีมาก เพราะคนไม่เยอะ พวกผมก็เปิดรายการอาหารแล้ว ก็สั่ง ๆ ๆ อะไรที่เค้าว่าน่ากินเราสั่งหมด(น้ำพริกกุ้งเสียบ ไข่เจียวห่อหมก ทอดมันกุ้ง ผัดอะไรซักอย่างจำไม่ได้ แล้วก็ปลาอะไรหว่าทอด ที่กินมันได้ทั้งตัวเลย แล้วก็ต้มยำ) แล้วก็ซัดกันจนเกลี้ยงไม่มีเหลือ จากนั้นก็ลงเขามุ่งหน้ากลับสนามบิน

กลับบ้านแล้วครับ
การเดินทาก็มาถึงจุดที่สี้นสุด กานต์มาส่งพวกผมที่สนามบิน ทาง AirAsia ก็ย้ายสายการบินให้พวกผมเป็น 1 2 Go ซึ่งเครื่องจะออกก่อนครึ่งชั่วโมงก็ดีพวกผมจะได้ถึงบ้านไวขึ้น แล้วเวลาแห่งการร่ำลาก็มาถึง พวกผมก็แยกกับกานต์ แล้วก็ขึ้นเครื่องกลับกรุงเทพประมาณ 5 ทุ่มกว่าๆ เป็นอันว่าการเดินทางอันแสนสุขก็จบลงตรงนี้หล่ะครับ  บ้ายบาย จังซีลอน

สรุปการเดินทางครั้งนี้ถือว่าเป็นประสพการณ์ทางทะเลครั้งใหม่ของผม เพราะฝั่งอันดามันผมแทบจะไม่เคยได้สัมผัสมันเลย ซึ่งผมจะเน้นด้านอ่าวไทยซ่ะเยอะ การเดินทาง 3 วัน 3 คืนที่ ภูเก็ต จริงๆแล้วผมว่ามันก็ยังน้อยอยู่ จริงๆแล้ว ผมได้ไปแค่ครึ่งเกาะเท่านั้นเอง ตัวเมืองก็ยังไม่ได้เที่ยว ถ้ามีเวลาอีกซักวันก็คงจะดีกว่านี้ ช่วงที่ผมเดินทางไปนั้นเค้าเรียกว่าช่วง Low แต่ผมว่าไปช่วงนี้แล้วฝนไม่ตกก็ถือว่าดีมากๆ เพราเค้าว่าช่วง High ทุกอย่างจะแพงขึ้นมาทันทีแล้วก็คนจะเยอะมากๆๆ อยากจะไม่สนุกอย่างงี้ก็ได้ ตอนนี้ที่ภูเก็ตกำลังจะมีห้างที่ใหญ่มาก เค้าว่าถูกสร้างมาเทียบชั้น Paragon เลย คือ ห้างจังซีลอน(จังซีลอนเป็นชื่อเดิมของเกาะภูเก็ต) ห้างนั้นใหญ่โตมาก อยู่ตรงหาดป่าตองเลย คาดว่าปลายปีนี้คงได้เปิดให้บริการ

การอัพเดท ครั้งถัดไป คงจะเป็นเรื่องหวยซักที ใครที่สนใจอยากรู้ว่าผมทำยังไงกับตัวเลข ก็เตรียมหาเครื่องคิดเลข กับ หัดใช้โปรแกรม Excel ให้คล่องล่ะกันครับ จะได้รู้เรื่อง ส่วนรูปช่วงท้ายๆ มันหายไปเพราะผมยังได้รุปไม่ครบ ไว้ครบเมื่อไหร่จะเอามาลงเพิ่มให้ครับ

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามครับป๋ม

วัชรากร พัฒนรัตน์เจริญ (ใหญ่)